ز هر در ميدهم پندش وليکن در نميگيرد  

که فکری در درون ما ازين بهتر نميگيرد

که کس مرغان وحشی را ازين خوشتر نميگيرد

 دلم جز مهر مهرويان طريقی بر نميگيرد

بيا ای ساقی گلرخ بياور باده رنگين

چه خوش صيد دلم کردی بنازم چشم مستت را